Γιώργος Μαζωνάκης: Σήμερα η Σητεία τραγουδά στη μνήμη του, στον αγαπημένο «θεραπότοπό» του

Έναν ιδιαίτερο τρόπο επέλεξε η Σητεία για να τιμήσει τη μνήμη του Γιώργου Μαζωνάκη, του καλλιτέχνη που διατηρούσε στενούς δεσμούς με την ανατολική Κρήτη και επέστρεφε εκεί αναζητώντας στιγμές μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

Το βράδυ του Σαββάτου 19 Σεπτεμβρίου, στις 21:00, στο λιμάνι της Σητείας θα πραγματοποιηθεί βραδιά μνήμης και μουσικής αφιερωμένη στον τραγουδιστή.

Φίλοι, συντοπίτες και άνθρωποι που τον αγάπησαν μέσα από τα τραγούδια του θα συναντηθούν για να τιμήσουν τόσο την καλλιτεχνική διαδρομή του όσο και τη βαθιά σχέση που είχε αναπτύξει με τον τόπο.

Μια βραδιά γεμάτη με τα τραγούδια του

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εκπομπής «Μια Ελλάδα Παρέα», στο επίκεντρο της βραδιάς θα βρεθεί η μουσική του Γιώργου Μαζωνάκη.

Τραγούδια από διαφορετικές περιόδους της πορείας του θα ακουστούν ξανά στο λιμάνι, ενώ οι διοργανωτές έχουν στόχο να παρουσιάσουν και υλικό από την πολυετή καλλιτεχνική δραστηριότητά του.

Για τη Σητεία, ωστόσο, ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν ήταν μόνο ο γνωστός τραγουδιστής που ανέβαινε στις μεγάλες πίστες. Ήταν ένας άνθρωπος που είχε συνδέσει την περιοχή με τις ρίζες και τις προσωπικές του στιγμές.

Ο τόπος που αποκαλούσε «θεραπότοπο»

Η ιδιαίτερη σχέση του με τη Σητεία και τους Πεύκους αποτυπωνόταν και σε μία λέξη που, σύμφωνα με την εκπομπή, χρησιμοποιούσε ο ίδιος.

Ο Γιώργος Μαζωνάκης αποκαλούσε την περιοχή «θεραπότοπό» του, καθώς εκεί μπορούσε να απομακρύνεται από τους έντονους ρυθμούς της επαγγελματικής του ζωής και να περνά χρόνο πιο ήρεμα, κοντά στους ανθρώπους και στις ρίζες του.

Στη Σητεία μπορούσε να αφήνει για λίγο πίσω του την εικόνα του καλλιτέχνη και να ζει μια διαφορετική καθημερινότητα, γεγονός που έκανε τον δεσμό του με τον τόπο ακόμη πιο προσωπικό.

Την Κυριακή το μνημόσυνο στους Πεύκους

Το αφιέρωμα στη μνήμη του δεν ολοκληρώνεται με τη βραδιά στο λιμάνι.

Την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου, στους Πεύκους, θα τελεστεί μνημόσυνο για τον Γιώργο Μαζωνάκη, με τους ανθρώπους της περιοχής να αποχαιρετούν με αυτόν τον τρόπο έναν καλλιτέχνη που αισθάνονταν δικό τους.